(1109m) – Bystra.
Długość: 17 km. Czas: 5 i pół godziny. Różnica poziomów: ok 650 metrów
Skład: Marcin i ja
Sezon 2014 rozpoczęliśmy nietypową wycieczką w Beskid Śląski. Dlaczego nietypową? Bo po pierwsze rzadko rozpoczynamy sezon jeszcze w zimie. Po drugie, zaskakująca jak na luty była ilość śniegu, a właściwie go brak - na początku maja w zeszłym roku było go więcej. Po trzecie jechaliśmy w bardzo okrojonym składzie. Zaproszenia wysłaliśmy do wielu znajomych, a także po raz pierwszy dałem zaproszenia na dwóch forach internetowych (przyznaję chyba zbyt późno), a mimo tego chętnych nie było. I wreszcie po czwarte, w góry pojechaliśmy korzystając tym razem z transportu publicznego, co w sumie też było nie lada atrakcją, gdyż ostatnio pociągiem jechałem w 2007 roku.
Żartowaliśmy z Marcinem, że wycieczkę można polecić przede wszystkim wielbicielom … komunikacji, gdyż jak policzyliśmy w dniu wyprawy jechaliśmy: dwoma pociągami i aż pięcioma autobusami, a czas spędzony w podróży tymi środami transportu (łącznie z oczekiwaniem) wyniósł aż 6 godzin, podczas gdy samo wędrowanie zajęło nam 5 i pół godziny !!!
Trasa wycieczka prowadziła przez odwiedzane wielokrotnie przeze mnie rejony Błatniej i Klimczoka, jednak tą pierwszą po raz pierwszy zdobywałem z Jaworza, a do Bystrej schodziłem przez Magurę. Zwłaszcza odcinek czerwonego szlaku spod schroniska przez Magurę okazał się strzałem w dziesiątkę.
Żółte znaki napotykamy przy ostatnim przystanku w Jaworzu Górnym nieopodal Hotelu Jawor. Początkowo szlak prowadzi asfaltem, ale po kilkuset metrach za parkingiem opuszczamy ostatnie zabudowania wsi i lasem łagodnie podchodzimy w górę.
Po półtorej godzinie docieramy do schroniska, które o tej porze (9,30) jeszcze jest praktycznie puste. Lubię to miejsce, zwłaszcza jadalnię, z której okien rozpościera piękny widok w kierunku zachodnim: m.in. na Równicę, Czantorię, czy Łysą Górę. Mając niezłe zapasy jedzenia pijemy tylko grzańca z korzeniami i miodem (dobre).
Sam szczyt Błatniej jest jednym z najpiękniejszych miejsc w polskich Beskidach – duża polana szczytowa przypomina trochę hale gorczańskie.
Droga na Klimczok prowadzi grzbietem – mijamy Stołów i Trzy Kopce. Z tego drugiego szczytu otwierają się ładne widoki na Skrzyczne, Pilsko i Babią Górę.
Na Klimczoku zatrzymujemy się tylko na chwilę - byłem już tu tyle razy, że widoki z niego (do tego mocne ograniczone) trochę mi się opatrzyły.
W schronisku zebrał się spory tłumek w Sali jadalnej, głównie z powodu występu Justyny Kowalczyk. Początkowo planowaliśmy tutaj obiad, ale nie jesteśmy specjalnie głodni, więc udajemy się w dalszą drogę. Tu zaczyna się najpiękniejszy odcinek dzisiejszego dnia.
Większość turystów zdobywa Szyndzielnię lub Klimczok, ale tak naprawdę Magura z wszystkich okolicznych szczytów oferuje najfajniejsze widoki. Po lewej widoczne są Szyndzielnia, Kozia Góra i Bielsko, na wprost Beskid Mały, a po prawej Kotlina Żywiecka, Babia Góra, Pilsko i Skrzyczne.
Wycieczkę kończymy w Bystrej, z której jedziemy autobusem do Bielska.
Więcej zdjeć tu:
https://picasaweb.google.com/1130252521 ... redirect=1