Pudelku, relacja świetna - dziękuję! Czekam niecierpliwie na następne Twoje dni w Bieszczadach i okołobieszczadach, jednocześnie proszę o nierezygnowanie z socjologiczno-kulturowych komentarzy. Pewnie różni Czytelnicy różnie je odbierają, ale są świetne!
Może dodam kilka zdań do kwestii kontaktów mieszkańców Łupkowa ze światem zewnętrznym, tym na południe od ich domów. Najpierw jednak dygresja do czasów moich studiów - w ramach studiów archeologicznych miałem zajęcia z etnografii, na których prowadzący wykład prof. Zygmunt Kłodnicki opowiadał, jak bardzo technologicznie i stylistycznie różniła się niegdyś ceramika karpacka wykonywana w dwóch sąsiadujących ze sobą dolinach górskich. Rozdzielający te doliny grzbiet był barierą dla wymiany kulturowej, inspiracji; ludzie (ale nie wszyscy) z tych blisko siebie położonych dolin i leżących w nich wiosek spotykali się poniżej tych dolin, na targu w miasteczku, do którego schodziły drogi dolinne. Ale tam już zwykle do tych procesów unifikujących kulturę materialną nie dochodziło. Podobnie jest z elementami stroju ludowego, jakiejś drobnej plastyki itp. "Poważniejsze" elementy kultury materialnej, np. architektura, są już takie same lub bardzo podobne, gdyż np. domy lub cerkwie wznoszone były przez cieśli i budowniczych przybyłych z zewnątrz.
A teraz wracamy do Łupkowa. Tak jak piszesz, Łupków poza niefunkcjonującą praktycznie linią kolejową, nie ma połączenia drogowego ze Słowacją (nawiasem mówiąc, niegdyś jedną i drugą stronę granicy zamieszkiwała ludność łemkowska, na Słowacji określana jako rusińska). Najbliższa wioska po słowackiej stronie, Palota, jest oddalona od tunelu pod Przełęczą Łupkowską o ok. 6 km. Jest tam radziecki czołg T-34 (a jakże! - zresztą fałszywka, bo to powojenna wersja produkowana w CSRS), cmentarz z I w. św., dwie cerkwie i jeden sklep. Jeśli nawet jakiś Polak tam trafi, to na pewno nie wyniesie stamtąd skrzynki złotego bażanta, by zawieźć to do Łupkowa.
Więcej naszych rodaków spotkać można w Medzilaborcach, niezbyt ładnym miasteczku u podnóża Bieszczadów i Beskidu Niskiego. Miasteczko o niezbyt nachalnej urodzie, ale znane w całym świecie jako miejsce urodzenia Andy'ego Warhola, ikony pop-artu, twórcy najsłynniejszego w świecie przedstawienia banana i rozporka dżinsów Mick'a Jaggera.
Na koniec może moja propozycja dla tych, którzy wędrują grzbietem z Bieszczadów w stronę Beskidu Niskiego (i na odwrót oczywiście). Na siodle Przełęczy Łupkowskiej, czyli bezpośrednio nad tunelem, znajduje się słowacki schron samoobsługowy Wilcza chatka.
Gdyby była zajęta, albo warunki Wam nie odpowiadały, to można zejść szlakiem na słowacką stronę i po kilku minutach znależć się przy południowym wylocie tunelu pod przełęczą. Dosłownie 2-3 minuty dalej, przy szlaku i torach, jest źródełko z wodą.
A po kolejnych 3-4 minutach dawny ostatni po słowackiej stronie przystanek kolejowy, przystosowany dziś do biwakowania.
Może ktoś skorzysta? Z kibelka też!
PS. To jeszcze Cię spytam o kwestię związaną z fotką "golasa w potoku". Domyślam się, że w stroju Adama musiałeś się przebiec od aparatu (ustawienie samowyzwalacza) do strumienia. Biegiem na bosaka po kamieniach, czy jednak w sandałach?
![:lol](./images/smilies/icon_lol.gif)