Dzisiejszą wycieczkę zaczynam w Oravskiej Polhorze. Poranek bardzo mglisty.
Szlak prowadzi w kierunku wieży widokowej,
z której dziś widoki ograniczone.
Po krótkiej przerwie pora brać się dalej.
Przy asfaltowej drodze rosną stare jarzębiny, w których szaleje masa ptaków.
Odsłania się ku Babiej.
Mijam źródło ze słoną wodą,
a po drugiej stronie drogi pomnik poświęcony mieszkańcom Oravskiej Polhory, którzy zginęli w wojnach światowych.
Obok zamkniętego schroniska
kolejna ze słynnych ławeczek.
Słonko daje coraz bardziej, choć w cieniu szron. Mijam torfowisko,
na które wstęp na własną odpowiedzialność. Większość podestów w fatalnym stanie.
Dalej szlak wyprowadza obok leśniczówki, przy której zagroda z dzikami.
Wzdłuż potoku Vężowiec
mijając przy drodze leśne stawki
torfowiska
bez widokowo dochodzę do.
W tym miejscu kończy się asfalt, a zaczyna konkretne podejście. Mijam remontowaną starą chatę myśliwską.
Ponad nią pierwszy z widoków.
Im wyżej tym piękniej. W końcu wychodzę w podszczytowej partii M. Babiej. Cudownie.
Cieplutko, bezwietrznie. Siedzę z godzinkę nim nakazuję sobie ruszyć dupę. Widoczki czarują.
Bezchmurne niebo, cisza. Żal schodzić.
Z p. Brona schodzę do Zawoi, bukowy las kusi dywanem liści, pod którymi masa rydzów.
Zachodzę na busa i do domku.