Udało mi się wygospodarować na przełomie lipca i sierpnia 2 wolne dni i wybrałem się z Anią w podhalańsko – orawską część Beskidu Żywieckiego.
W środę, po 8.00 rano wyjechaliśmy pociągiem z Krakowa – Łagiewnik do Pyzówki. Jako, że to był środek tygodnia pociąg był słabo obłożony pasażerami co pozwoliło odbyć podróż w należytym komforcie w towarzystwie Ani i komisarza Charlie Chana (Earl Derr Biggers – „Strażnik kluczy”). Zgodnie z planem po 11.00 wysiedliśmy na stacji na przełęczy Sieniawskiej
![Obrazek](http://img836.imageshack.us/img836/39/7eky.jpg)
i niebieskim szlakiem ruszyliśmy na zachód. Było słonecznie, upalnie, duszno, ale jak na te warunki wędrowało się dość przyjemnie. Przejrzystość powietrza była przeciętna.
![Obrazek](http://img404.imageshack.us/img404/2938/4bit.jpg)
Po przekroczeniu szosy w Bielance zrobiliśmy pierwszy postój na małą gastronomię przy użyciu produktów własnych. Anię skusiły maliny występujące w miejscu naszego odpoczynku w ilościach nieledwie hurtowych.
![Obrazek](http://img94.imageshack.us/img94/8665/0gmo.jpg)
Rosły przy szlaku co pozwoliło zaryzykować tezę, że szlak ten oblegany nadmiernie raczej nie jest
![;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Potem dalej bez pośpiechu, bez nadmiernego forsowania tempa wędrowaliśmy dalej. Trasa była niespecjalnie męcząca, bez większych przewyższeń i – co mnie cieszyło szczególnie –zupełnie pusta. Nie spotkaliśmy przez cały dzień ani jednego turysty.
I tego i następnego dnia co rusz mieliśmy niezłe widoki na Babią.
![Obrazek](http://img689.imageshack.us/img689/7597/9ruh.jpg)
Późnym popołudniem dotarliśmy do Podwilka i wstąpiliśmy na późny obiad do karczmy "Na granicy" (jeszcze 100 lat temu w Podwilku biegła granica między Galicją a Węgrami).
Zdecydowaliśmy się na klasyczne danie w postaci schabowych które okazały się być w rozmiarze XXL
![;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
![Obrazek](http://img46.imageshack.us/img46/6396/fyyz.jpg)
Zamówiłem do tego zimnego browarka, niespiesznie go sączyłem i zwyczajnie, po prostu cieszyłem się tymi chwilami. Wysokość rachunku jaki trzeba było zapłacić też była powodem do zadowolenia
![;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Ludziska mawiają, że podobno rzadko się uśmiecham. Poniższe zdjęcie zadaje temu kłam
![;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
![Obrazek](http://imageshack.us/a/img89/940/txln.jpg)
Jakieś dwa kilometry musieliśmy iść chodnikiem wzdłuż szosy do centrum Podwilka. Zrobiliśmy tam zakupy w markecie i przed kościołem skręciliśmy na drogę prowadzącą do celu na ten dzień wyznaczonego czyli do bazy namiotowej „Madejowe Łoże”.
![Obrazek](http://img841.imageshack.us/img841/5810/iv3r.jpg)
Dzielnie pokonaliśmy ostatnie przeszkody na drodze
![;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
![Obrazek](http://img692.imageshack.us/img692/1526/2hd9.jpg)
W bazie – do której dotarliśmy po 19.00 – było cicho i spokojnie. Poza bazową Pauliną były tam tylko dwa małżeństwa – jedno z dwójką dzieci, a drugie starsze, zagospodarowane tak jakby urzędować tam mieli z miesiąc przynajmniej
![;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Zamówiliśmy więc apartament w osobnym namiocie, zapłaciliśmy 7 zeta za osobę (nawet rachunek dostaliśmy!), a ja z radością otworzyłem pierwszą, zimną puszkę z lubelską „Perłą” zakupioną w Podwilku za niewygórowaną cenę 2,19 zeta. Po nadzwyczaj obfitym obiedzie w karczmie o kolacji nawet nie pomyśleliśmy, ale o jakowychś ablucjach jak najbardziej. Przeszliśmy w końcu ponad 26 kilometrów w upale i jakaś kąpiel była naszym marzeniem. W bazie jest ustrojstwo które przy natężeniu dobrej woli można nazwać prymitywnym prysznicem i początkowo tam chcieliśmy opłukać się z kurzu i potu. Prysznic funkcjonuje tam w postaci… konewki
![;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
![;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Potem wróciliśmy do bazy, do naszego apartamentu i po skonsumowaniu herbatki (Ania) i browarku (ja) poszliśmy spać.
W czwartek niespieszna pobudka, śniadanko i po 9.00 poszliśmy dalej. W rejonie szczytu Wolnik (793 m) „odzyskaliśmy” porzucony wczoraj niebieski szlak i nim dalej wędrowaliśmy.
![Obrazek](http://img854.imageshack.us/img854/1739/tvnt.jpg)
![Obrazek](http://img35.imageshack.us/img35/9217/npjh.jpg)
![Obrazek](http://img404.imageshack.us/img404/314/mnnr.jpg)
Wciąż było gorąco i słonecznie. Do przełęczy Zubrzyckiej wędrowaliśmy bez większych emocji, ale od przełęczy trzeba było się wysilić bo na Czyrniec (1328 m) było już konkretne podejście. Trochę zmęczeni dotarliśmy na szczyt i tam zrobiliśmy sobie przerwę obiadową. Ostatnia puszka „Perły” padła, co wywołało we mnie lekki niepokój, bo jakże to wędrować w górach bez choćby jednego browarka w zapasie
![;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
Ale zaraz potem weszliśmy na Policę a stamtąd poszliśmy do schroniska na Hali Krupowej. W tamtym rejonie to turyści już byli, ale jako że to był dzień powszedni byli w ilościach nie pogarszających zanadto samopoczucia. W schronisku zamówiłem flaki i browarka (8 zeta, brrrrr!!!), Ania barszczyk i po niespiesznej konsumpcji ruszyliśmy na ostatni etap.
![Obrazek](http://img822.imageshack.us/img822/9459/jhag.jpg)
Niebieskim szlakiem zeszliśmy do Skawicy i około 18.00 wsiedliśmy do busa, którym po dwóch niecałych godzinach dotarliśmy do Krakowa.
***
Strasznie byłem zadowolony z tej eskapady. Udało mi się nawiedzić rejony w których strasznie dawno mnie nie było, przedreptać ponad 50 kilometrów, pogoda też była do zaakceptowania, towarzystwo miałem na najwyższym poziomie, i uniknąłem tego czego nie znoszę równie mocno jak kalafiorów i różnej maści komuchów i pederastów – czyli tłumów i tłoku na szlakach. Widoczność, przejrzystość powietrza doskonała nie była, ale przez większą część eskapady była raczej powyżej średniej.
I to by było na tyle.
Acha, i jeszcze perełka z rozkładu jazdy
![;)](./images/smilies/icon_wink.gif)
![Obrazek](http://img96.imageshack.us/img96/4544/z0q2.jpg)