Pokazać dziecku Tatry, na jednym z piękniejszych szlaków!

Relacje z Tatr polskich i słowackich.
laynn

Pokazać dziecku Tatry, na jednym z piękniejszych szlaków!

Postautor: laynn » 2021-07-29, 18:44

Dzień wcześniej rozruszaliśmy nogi, kupiliśmy buty dla ukochanej, prognozy mówią, że burz ma nie być - to ruszamy, w obiecane, wielokrotnie wspominane córce najwyższe polskie góry - Tatry.
Obrazek

Trzy dni wcześniej po sprawdzaniu prognoz, które pokazują, że środa, to będzie dzień bez burz w Tatrach, kupuję bilety na kolejkę na Kasprowy i teraz zostaje liczyć, że prognozy się utrzymają. W poniedziałek zmiana, mają być popołudniu w środę burze, we wtorek rano to samo, natomiast wieczorem prognozy wracają do tych z niedzieli. Środa ma być bezdeszczowa i tym bardziej, bez burz. Ekstra.
Rano szybkie śniadanie i jedziemy. Jest parno, widoczność beznadziejna, przed Nowym Targiem ledwo widać Tatry. Oczywiście już za Chabówką tworzy się korek, pierwszy przed Klikuszową, kolejny przed stolicą Podhala, a za Nowym Targiem korek to tradycja. Brrr, nienawidzę tej drogi, do Zakopanego mnie nic nie ciągnie, ale dziś cel uświęca męczarnie ;) . Znajduje miejsce parkingowe niedaleko od ronda, opłacam je i idziemy na busa, którym podjeżdżamy do Kuźnic, ale mamy jeszcze około godziny do naszego kursu. Więc szybki obchód straganów, córa wybiera chustę góralską, która nie tylko jest twatzowa ale i się przydaje, bo w Zakopcu wieje i to mocno, a w Kuźnicach nawet dość chłodny jest ten wiatr. Zjadamy bułkę, lody i w końcu idziemy pod bramkę, gdzie wchodzą osoby z biletami kupionymi wcześniej. Okazuje się, że do kolejki nie wpuszczają bez maseczek, a my dziś zaś je zapomnieliśmy, więc żona robi szybki rekonesans, kupuje i w końcu po 11,30 wchodzimy do stacji dolnej (na Podhalu to jedyne miejsce, gdzie wymagano maseczek i nie wpuszczano bez nich). A po chwili ruszamy!
Obrazek

Obrazek

W wagoniku można wysłuchać o tym, co widzimy, skąd tyle powalonych drzew, lektor wspomina o klasztorze, o hotelu na Kalatówkach i tak dojeżdżamy do Myślenickich Turni, gdzie znajduje się stacja pośrednia, w której trzeba się przesiąść na drugi wagonik, którym już dojedziemy na samą górę.
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Jako, że dolną kolejką jechaliśmy z przodu wagonika, do tej kolejnej wsiadamy na końcu. A szkoda, bo dopiero teraz się zaczynają wysokości, jednak stojąc przy drzwiach również można to podziwiać. W końcu po 20 minutach podróży docieramy na Kasprowy Wierch. W budynku ubieramy bluzy, czuć, że jest tu sporo chłodniej, no ale to różnica wysokości prawie 1000 metrów, więc nic dziwnego. Po chwili wychodzimy i podziwiamy widok, niestety lekko zamglony:
Obrazek

Najważniejsze, że córce się podoba! Wiatr okazuje się, że wieje bardzo mocny, stąd decyzja o ubraniu jednak długich spodni (tzn córce, my zostajemy w spodenkach, co się potem będzie miało swój skutek :lol ) i kurtek. Ruszamy. Moje dziewczyny zaufały mi, więc wymyślam, że nie będziemy schodzić przez Dolinę Gąsienicową (widoczną na zdjęciu powyżej), a pójdziemy granią w kierunku Kopy Kondrackiej.
Czy wspominałem, że wiatr mocno wieje? Nie? No to kurna, wieje jak szlag!
Obrazek

Omijamy wejście pod budynek obserwatorium meteorologicznego, który jest najwyżej położonym budynkiem w Polsce i obchodzimy kopę. Za kupą kamieni, znajdujemy osłonę przed wiatrem, więc robimy przerwę, zjadamy kanapki, szykując siły na dalszą drogę, która tak się prezentuje:
Obrazek

Mija nas mała wycieczka, dwie rodziny idące ku Giewontowi, ostrzegają nas o burzy, aby szybko schodzić. Ale póki co nie ma nigdzie śladu, burzy, chmur burzowych, a ranne prognozy, które od razu potwierdzam, nic o niej nie mówią, co oczywiście nie oznacza, że jej nie będzie. Niemniej chmur burzowych póki co nie widać a to ważniejsze , niemniej córa, słysząc o burzach, markotnieje.
Ruszamy, ale z racji iż bardzo mocno wieje, biorę córę za rękę. Co zaś skutkuje, że zdjęć robię dość mało (w końcu :lol ). Na jednej z przełączek, nie potrafię złapać oddechu, a córę omal nie porywa jeden z porywów wichury. Humor spada drastycznie, choć tempo z początku mamy całkiem przyzwoite. Mijamy pierwszy szczyt, który szlak omija wąską ścieżką:
Obrazek

Obrazek
Goryczkowa Czuba widziana spod Pośredniego Goryczkowego Czuba.
Podejście pod Goryczkową Czubę daje nam popalić. Więc robimy krótką przerwę. Zanim ruszymy, mijany turysta mówi, pan to ma porządny aparat, to za chwilę będą na balkoniku kozice, to panu się uda je sfotografować. Ruszamy więc, rozglądając się za nimi. Na szczęście szlak sam szczyt omija, więc ciut więcej sił nam pozostanie.
Ze zboczy Czuby widać coraz lepiej Czerwone Wierchy, więc na kolejne pytanie, czy daleko jeszcze? mówię, że nie, to już nie daleko. Póki co dziewczyny to uspokaja.
Obrazek

Obrazek
Widoczne turnie Wysokiej Suchej Czuby Kondrackiej. Za nią z lewej stoki Krzesanicy opadającej ku dolinie Rozpadłej.
Na Wysokich Wrótkach, czyli wąskiej przełęczy spotykamy mijane dwie rodziny, na ich prośbę robię im zdjęcia, oraz proszę o to samo nam:
Obrazek

Niestety, ale czas się przyznać. Popełniłem błąd w planowaniu trasy. A może to wyjątkowo mocny wiatr powoduje, że sił dziewczynom ubywa, morale topnieją. Córa w pewnym momencie mówi, że jej nogi nie dadzą rady. Strasznie mi jej żal, więc obiecuję, że na dole, na równym wezmę ją na barana, oraz mówimy jej z żoną, że jest bardzo dzielna. Tym szlakiem wędrowałem 19 lat temu, goniąc kolegów z grupy, oni ruszyli znad Czarnego Stawu Gąsienicowego przez tą grań ku Giewontowi, ja jeszcze wskoczyłem na Kościelec. Za Kasprowym wopiści mnie legitymowali, a że było to już po 17stej, to się zastanawiali, czy dam radę zejść, przed nocą. To były czasy! No były, ale to se ne...no dobra ja po prostu zapomniałem jak ten odcinek wyglądał, ile to się szło (no mnie biegło wtedy ;) dość szybko).
Na szczęście to właśnie na jednej z półek skalnych dostrzegamy kozice, więc zmęczenie schodzi na drugi plan.
Kozice nas obserwują spokojnie:
Obrazek

Obrazek

Obrazek

Po naszej stronie stoki opadają do Kondratowej Doliny (pośrednio mniejszymi dolinkami), natomiast na stronie słowackiej zbocza stromo opadają, do leżącej ok 500metrów niżej do Doliny Cichej. Oj pięknie tu! Jeden z piękniejszych szlaków w polskich Tatrach!
Obrazek

Stoki południowe, opadające, do leżącej sporo niżej Doliny Cichej.
Na szczęście pozostaje nam ostatnie podejście. Wchodzimy resztką sił na Suchy Wierch Kondracki, gdzie szlak przechodzi na północną stoki, co oznacza, że wiatr, który wieje od południa, tu już tak nie jest dokuczliwy. Ostatni raz się oglądam za siebie i podziwiam grań, którą pokonaliśmy:
Obrazek

W oddali widać Przełęcz pod Kopą Kondracką, co oznacza, że jesteśmy uratowani. :)
Obrazek

Wiedza, że zaraz rozpoczniemy zejście, pomaga. Docieramy do przełęczy, gdzie chwilę odpoczywamy, by rozpocząć schodzenie.
Niestety ale teraz czeka nas moim zdaniem najgorsza część wycieczek górskich. Schodzenie, na szczęście nie na krechę w dół, na wprost, a zakosami. Jednak jest tu sporo luźnego materiału, więc dalej idę z córą za rękę. Raz ona, raz ja się uślizgujemy, ale na szczęście nikt nie zalicza upadku.
Obrazek

Schronisko powoli się do nas "zbliża". Schodząc już nie wieje, za to zaczyna się robić zaduch. Już na końcu grani byliśmy cali spoceni, na łydkach moich i żony mamy różową opaleniznę, która kolejne dni nam będzie przypominać o sobie :lol
Obrazek

Mijając podchodzących turystów, pytam się czy któraś z dziewczyn by teraz chciała podążać do góry. Jęk - 'o nieeee', znaczy że nikt :D . W końcu zakosy się kończą, wchodzimy w kosodrzewinę, a gdy robi się na tyle płasko, że myślę, że nie wypierdzielę, spełniam obietnicę i znów zamieniam się w wielbłąda, czyli biorę córę na barana. :)
Obrazek

Przechodzimy kwiecistymi łąkami, wokół kolorowo!
Obrazek

I w końcu docieramy do schroniska. Wchodzimy do najmniejszego polskiego schroniska tatrzańskiego, które dysponuje ledwie 20stoma łóżkami. Za bufetem stoi pani zza wschodniej granicy. Kupujemy loda, wodę, jedzenie i piwo, niestety nie zimne (piwo bezalkoholowe) i siadamy wewnątrz by odsapnąć od upału. Po około półgodziny, ruszamy ku Kuźnicom.
Obrazek

Nieco poniżej schroniska biorę znów młodą na barana i mocnym tempem dochodzimy do polany, na której stoi hotel na Kalatówkach. Mijamy polanę, mijamy kaplicę, do której zaglądamy przez bramę i po kocich łbach docieramy w końcu do Kuźnic.
Obrazek

Tu już zjazd do ronda, piechtą do auta i ruszamy z powrotem.
Ja obiecuje, że już żadnych gór nie planuję, ewentualnie w grę wchodzi basen, o którym wszyscy marzą i tak nam mija wieczór...

Podsumowanie.
Mapa. - 9,5 km, z 250cioma metrami pod górę, ale za to 1170 metrów w dół, oczywiście nie liczę kolejki ;) .
Dzięki.

Awatar użytkownika
sprocket73
Posty: 5636
Rejestracja: 2013-07-14, 08:56
Kontakt:

Postautor: sprocket73 » 2021-07-29, 18:58

No to Tatry zaliczone :)
Trasa spoko nie obwiniaj się, jakbyś poszedł w drugą stronę byłoby gorzej ;)

Awatar użytkownika
ceper
Posty: 8598
Rejestracja: 2014-01-02, 11:33

Postautor: ceper » 2021-07-29, 19:00

Naprawdę nie ma za co. Kasprowy fajniejszy zimą - https://photos.google.com/share/AF1QipM ... lRMzRHcWxB
Bo kto ma, temu będzie dodane, i nadmiar mieć będzie; kto zaś nie ma, temu zabiorą również to, co ma. /Mt 13,12/
Enjoy your life-never look back. Jest dobrze, a będzie jeszcze lepiej.

włodarz
Posty: 2687
Rejestracja: 2014-05-13, 17:38
Lokalizacja: Góry Sowie

Postautor: włodarz » 2021-07-29, 19:13

A mnie się ta zieleń u góry bardzo podoba.

laynn

Postautor: laynn » 2021-07-29, 19:37

włodarz pisze:A mnie się ta zieleń u góry bardzo podoba.

Jak dasz radę, przejdź się tym szlakiem końcem czerwca/początkiem lipca:
https://mapa-turystyczna.pl/route/6og
Jeszcze piękniej!
sprocket73 pisze:jakbyś poszedł w drugą stronę byłoby gorzej

Wiem! No ale odległości takie robimy w Beskidach bez problemu (no marudzenie pod końcem to zawsze będzie), myślę, że wiatr dał mocno popalić.
Młodej odpuściłem na razie góry, niech odpocznie.

Awatar użytkownika
Adrian
Posty: 9529
Rejestracja: 2017-11-13, 12:17

Postautor: Adrian » 2021-07-29, 20:23

Ładna zieleń na zdjęciach.
A jakie wrażenia córka miała po wycieczce, fajnie czy raczej za bardzo dostała w kość i nie będzie dobrze wspominać Tatr ?
Ostatnio zmieniony 2021-07-29, 20:24 przez Adrian, łącznie zmieniany 1 raz.

Awatar użytkownika
Sebastian
Posty: 5936
Rejestracja: 2017-11-09, 17:18
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Postautor: Sebastian » 2021-07-29, 20:29

Jak w Beskidach już zaczyna żółknąć, co zauważyłeś podczas ostatniego pobytu tam, to w Tatrach lipiec to najbardziej zielony miesiąc (coś jak beskidzki maj). Trasa fajna, też uważam że odcinek od Kasprowego do Kopy Kondrackiej to najpiękniejszy szlak w polskich Tatrach, co widać chociażby na tym zdjęciu:
Obrazek
Jedno tylko wzbudza mój niepokój. O 11.30 wsiadać do kolejki na Kasprowy, nawet jak dzień jest długi. Co za marnotrawstwo czasu ;)

Awatar użytkownika
Piotrek
Posty: 10907
Rejestracja: 2013-07-06, 21:45
Lokalizacja: Żywiec-Sienna
Kontakt:

Postautor: Piotrek » 2021-07-29, 20:35

jakbyś poszedł w drugą stronę byłoby gorzej


A poza tym nie było by wjazdu kolejką, a to dla dzieci zawsze jest frajda. I - z tego co zauważyłem - wyjazd jest zdecydowanie bardziej emocjonujący niż zjazd :-)
Zakładam, że córka z wycieczki zadowolona :-)

laynn

Postautor: laynn » 2021-07-29, 20:35

Adrian pisze:jakie wrażenia córka miała po wycieczce

Fajne, ale na razie ma dość gór. Zresztą podobnie było z pójściem w góry z czołówką. Bardzo chciała, a po już nieee. Teraz też, ostatni tydzień przed urlopem, to pojadę w Tatry, pojadę w Tatry, a teraz...ale spokojnie. Coś wymyślę, lekkiego i fajnego, że wróci w niej chęć :)

Sebastian pisze:Jedno tylko wzbudza mój niepokój. O 11.30 wsiadać do kolejki na Kasprowy, nawet jak dzień jest długi. Co za marnotrawstwo czasu

Bo rezygnowaliśmy z obiadu (choć dostaliśmy taką wałówę, że szacun), ale od śniadania trzeba było zacząć, dodać dojazd, plus zapas na jakieś korki, oraz na wcześniejsze wyjazdy, tj 11,20 nie było już 3 miejsc, a 11,00, 11,10, 11,30 nie było w ogóle już biletów. Zresztą, w razie niepogody wchodziła opcja zjazdu.
No i ja na urlopie nie zamierzam wstawać hiper wcześnie.

Piotrek pisze: wyjazd jest zdecydowanie bardziej emocjonujący niż zjazd

O tak!
Córa jak pisałem, marudzi, ale sądzę, że jest zadowolona. ;)
Ostatnio zmieniony 2021-07-29, 20:45 przez laynn, łącznie zmieniany 1 raz.

Awatar użytkownika
Sebastian
Posty: 5936
Rejestracja: 2017-11-09, 17:18
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Postautor: Sebastian » 2021-07-29, 20:46

laynn pisze:No i ja na urlopie nie zamierzam wstawać hiper wcześnie.

Spoko, odpoczynek jest też ważny.

Awatar użytkownika
sokół
Posty: 12271
Rejestracja: 2013-07-06, 09:41
Lokalizacja: Bytom

Postautor: sokół » 2021-07-30, 14:29

laynn pisze:Popełniłem błąd w planowaniu trasy. A może to wyjątkowo mocny wiatr powoduje, że sił dziewczynom ubywa, morale topnieją. Córa w pewnym momencie mówi, że jej nogi nie dadzą rady.


Ja uważam, że wcale nie było to źle pomyślane. Jedyne, co mi się tutaj troszkę rzuca na myśl, to fakt, że w Tatrach jednak się troszeczkę inaczej chodzi, to nie ścieżka beskidzka, tutaj czasami trzeba nogę podnieść wyżej, a tu trzeba pomóc sobie ręką, a tu trzeba zejść po schodkach kamiennych... Inne mięśnie pracują, a że Twoja córa nieprzyzwyczajona do takiego łażenia to całkiem możliwe, że właśnie dlatego dość szybko odpadła.

Awatar użytkownika
Prezes
Posty: 1980
Rejestracja: 2013-11-11, 10:10

Postautor: Prezes » 2021-07-30, 15:50

Ja te błędy popełniałem wielokrotnie, być może dokładając się trochę do znudzenia dzieciaków chodzeniem po górach.
Człowiek chce im jak najwięcej pokazać i nie bierze pod uwagę, że one mają kompletnie inne priorytety. Dodatkowo często niepotrzebnie przykładamy do trasy swoją miarę, a dzieciaki nawet sprawne i mocne na krótkim dystansie nie bardzo mają siły i ochotę, żeby przebierać cały dzień nogami.
Chyba się już pogodziłem z tym, że niekoniecznie muszę sprzedawać dzieciom swoje hobby.

Daliście radę ;)

laynn

Postautor: laynn » 2021-07-30, 18:20

sokół pisze:tutaj czasami trzeba nogę podnieść wyżej, a tu trzeba pomóc sobie ręką, a tu trzeba zejść po schodkach kamiennych... Inne mięśnie pracują

To też, na pewno.
Prezes pisze:Daliście radę

Daliśmy :)

Prezes pisze:Człowiek chce im jak najwięcej pokazać i nie bierze pod uwagę, że one mają kompletnie inne priorytety. Dodatkowo często niepotrzebnie przykładamy do trasy swoją miarę, a dzieciaki nawet sprawne i mocne na krótkim dystansie nie bardzo mają siły i ochotę, żeby przebierać cały dzień nogami.

Dlatego, zawsze staram się wymyślić jakąś atrakcję, niekoniecznie na zasadzie, w schronisku będzie słodkie w nagrodę.

W sumie, poza szybkim zjazdem, gdzie można się było przejść pod Świnicę, to trasa przez Gąsienicową i dolinę Jaworzynki byłaby niewiele krótsza, bo ja myślałem, żeby córa jednak trochę granią się przeszła, więc pewnie poszlibyśmy choć do przełęczy Liliowe, no z dwa km byłoby może mniej.
Dziś już uważam, że nie było źle. Żadna się nie zawiesiła, nie było ataku paniki, a zmęczenie...od takiego nic się im nie stało.

Zresztą basen wieczorem, oraz w następny dzień niejako załagodził, tym bardziej, że obiecałem basen bez nauki pływania, a samo pluskanie się. :)

Awatar użytkownika
Sebastian
Posty: 5936
Rejestracja: 2017-11-09, 17:18
Lokalizacja: Kraków
Kontakt:

Postautor: Sebastian » 2021-07-30, 23:41

Prezes pisze:Ja te błędy popełniałem wielokrotnie, być może dokładając się trochę do znudzenia dzieciaków chodzeniem po górach.
Człowiek chce im jak najwięcej pokazać i nie bierze pod uwagę, że one mają kompletnie inne priorytety. Dodatkowo często niepotrzebnie przykładamy do trasy swoją miarę, a dzieciaki nawet sprawne i mocne na krótkim dystansie nie bardzo mają siły i ochotę, żeby przebierać cały dzień nogami.
Chyba się już pogodziłem z tym, że niekoniecznie muszę sprzedawać dzieciom swoje hobby.

Mnie tata wziął pod raz pierwszy w Tatry, jak miałem 14 lat i z perspektywy czasu to była bardzo mądra decyzja.

marekw
Posty: 3748
Rejestracja: 2014-06-18, 18:04
Lokalizacja: Sucha Beskidzka

Postautor: marekw » 2021-07-31, 08:09

laynn pisze: do Zakopanego mnie nic nie ciągnie, ale dziś cel uświęca męczarnie

Podobnie jak mnie.Ale córa chce w Tatry na łańcuchy i w sierpniu się nie wymigam.Brr.